Draken, straaljagers en krokodillen!

Blogtijd!!

Deze afgelopen dagen waren echt heerlijk, het weertje is hier super lekker. Wel was het gister en eergister heel heet, ruim 30 graden en volop zon. Doordat ik ’s ochtends de kinderen heb, begin ik om 14.00 pas met de paarden, gister smolt ik echt bijna. In een lange broek en t-shirt de paarden rijden in het brandende zonnetje (terwijl ik stiekem in bikini bij het zwembad wil liggen). Toen ik om 17.30 klaar was, kon ik het toch niet laten om een duik te nemen in het zwembad. Ik was de eerste denk ik dit jaar en het water was ijs en ijs koud! (daarna keihard rennen naar m’n douche) Maar heb nu wel echt het zomer gevoel te pakken. De wind is afgelopen nacht gaan draaien de zuiderwind (vanaf afrika, die het zo warm maakt) ging draaien en we kregen de noorderwind er voor terug, dat betekent storm! Vannacht waaide het echt ontzettend hard dat ik bijna dacht dat m’n kamertje weg zou waaien. Dit is niet vergelijkbaar met een ‘stormpje’ in Nederland. Toch ziet de lucht er dan wel heel mooi uit!IMG_20140424_203903

Eergister was wel even een spannende dag, de gasten zijn deze week namelijk op trektocht en mijn hostdad kreeg een telefoontje. Ik was aan het paardrijden die middag en ik zag hem naar z’n auto rennen en keihard wegrijden. Toen kwam er een Nederlandse gast naar me toe en die zei dat er iets was met panic and ambulance. Mijn hostmom zou met de kinderen naar de supermarkt gaan en waren dus niet thuis. Toen kwam 1 van de personeelsleden naar me toe rennen (die spreken overigens bijna geen engels, alleen grieks) en ze was aan het roepen: the kids! The kids!
Dus ik dacht; oo shit, die hebben een ongeluk gehad. Wat bleek nou, er was een ongeluk gebeurd bij de trektocht en daar crosste mijn hostdad naar toe, hij had alleen de oppas want de kinderen wilde niet mee boodschappen doen. Maar dat was ie vergeten en onderweg in de auto dacht ie: shit! Hij had mijn nummer niet en had daardoor 1 van de personeelsleden naar me toegestuurd.Doordat het zo vaag was, had ik hem op gebeld en hij vertelde dat ik de oppas had, maar… Waar waren ze eigenlijk?! Na veel zoeken en heel wat stress van mijn kant, bleek dat ze in hun ouders bed lagen te slapen. Gelukkig niks ernstigs uiteindelijk maar het was wel even schrikken!

Met de kinderen gaat het deze dagen echt super goed. De speelgoed knuffel was vandaag jarig en we waren al een paar dagen bezig om de verjaardag voor te bereiden. Zo hebben we cadeautjes voor de knuffel gemaakt zoals tekeningen en kettingen en armbanden van kralen. Ook hebben we snoepjes en taarten gebakken van klei (blegh, playdough geur alweer aan m’n handen). Uitnodigingen gemaakt en geschreven voor alle gasten en personeel. Vlaggen geknutseld van touw en papier. Vandaag zouden we de verjaardag echt gaan vieren en hebben we heel hard gezongen en de cadeautjes gegeven.Snapchat-20140424115641

Er zijn ook leuke gasten op dit moment, er is een hele gezellige groep Belgen en de meiden hadden gister allemaal stoelen achter elkaar gezet zodat we een vliegtuig hadden! Hierin moest iedereen gaan zitten en heel hard met zijn armen gaan wapperen zodat we konden opstijgen. Iedereen ging mee in de fantasie en ik heb me rot gelachen.

Na vandaag voel ik ook m’n buikspieren van het lachen. Ze hadden een handpop gevonden van een krokodil. Ik was dus de kleine-meisjes-billen-bijtende-krokodil die honger had en op zoek was naar eten. Hij mocht alleen geen billen op eten en ze gingen nieuw voedsel voor hem zoeken. Van plantjes, stenen, tennisballen tot slakken hebben we geprobeerd maar de krokodil wilde alleen maar kleine meisjes op eten. Het is leuk om te zien hoe erg ze de slappe lach kunnen hebben om een gek toneelstukje. De oudste was echt ontzettend bang en rende steeds hard weg al wilde de krokodil haar bijten maar de jongste begint heel hard te roepen: JIJ BENT EEN LIEVE KOKODIL, NIET BIJTEN ANDERS GEEF IK GEEN KUSJE MEER OP JE SNUIT! (echt super lief)
Verder was ik vandaag de prinses die gered moest worden van de draak (ja, dat is echt een taak voor mij, mooi zitten in de zon). Ik zat bovenin het kasteel terwijl de ridders met zwepen de draak gingen verslaan. Tot dat de oudste in ene bedacht dat ik de draak was maar me al die tijd had vermomd als prinses, want ‘s avonds komt er vuur uit m’n mond (ik rook altijd een sigaret na het eten). Maar de draak ging niet dood van het prikken van de zwepen maar wel van de KIETELDOOD. Hun fantasie is echt leuk om te zien.

Daarna gingen we politie en boefje spelen en toen heb ik ze maar een tijdje achter de computer gezet om filmpjes over knikkerbanen en dominostenen te kijken (werkt helemaal hypnotiserend als je mee kijkt, ze zijn er gek op). Al dat rennen, spelen, vliegen is soms best vermoeiend. (Hun gaan ook maar door terwijl ik soms echt adem te kort kom)

Tijdens het avond eten waren ze ook erg druk dus zijn we na het eten straaljager gaan spelen, het is stiekem best leuk om mee te doen en alles een idioot met je armen wijd rondjes over het terras te rennen. Ik was de allersnelste straaljager ooit volgens hun, yeaaah!

Verder ben ik naast krokodil, straaljager, prinses, draak en boef te zijn geweest ook nog altijd de KAAS.
Als we moeten kiezen wie de tikker is, doen we ineminemutte (het gekke is wel dat de vinger altijd naar mij wijst?) Maar de jongste kent het liedje niet echt. Die roept dan: ineminemutte tien pond grutte, ineminemutte is de.. KAAS. LARISSA JIJ BENT DE KAAS VANDAAG!

Ik begin steeds meer van ze te houden. ’s Ochtends met aankleden (na het gevecht van haren kammen en staartjes maken, herkenbaar?) krijg ik al een dikke knuffel van ze. Ze zeggen ook vaak dat ik suuuuuuuuuuuuuuper lief ben, haha, toch nog een beetje waardering. Wel wordt ik nog steeds elke dag handiger. Tip: als ze met iets spelen en iets anders willen doen, hou in de gaten waar ze het neerleggen, dat scheelt een hele hoop zoekwerk de volgende dag. Verder is vliegtuigje, treintje, busje, auto’tje spelen met de vork ook nog de beste manier om kinderen te laten eten.

Nou, mijn stem is nu helemaal schor van het vuurspuwen, straaljager geluiden maken en krokodil spelen. Ook voel ik al m’n spieren van het lachen en rennen dus ga heerlijk vroeg naar bedje toe!
Als het zo gaat als vandaag, kan ik het hier prima nog een tijdje uit houden!

ps. ik krijg mooie tekeningen!
1397645662424 DSC_0142

Ballonkunst!DSC_0135

 

Organensoep, lammetjes, feest: PASEN!

Een vrije dag vandaag en dat betekend weer tijd om te bloggen!

Het weer is nu heerlijk hier, de zon schijnt volop en er staat een licht windje. Ze zeggen dat het deze week wel 30 graden gaat worden dus het echte zomer gevoel begint te komen. Vandaag heb ik een uurtje, zonder zonnebrand, in de zon gelegen en ik ben echt vuurrood (oeps, net zo slim) Hier moet ik dus even goed rekening mee gaan houden, doordat we hoog zitten is het zonnetje veel scherper dan thuis!
Het is nu paasweekend en dat betekend hier FEEST! De mensen hebben vanaf carnaval 40 dagen gevast en dat is nu over. Pasen wordt hier uitgebreider gevierd dan kerst of oud & nieuw. Gister om 12 uur ’s nachts begon het, er werd hier vuurwerk afgestoken in het dal (vanaf boven gezien ziet vuurwerk er eigenlijk best lullig uit, zo hoog komt het niet eens) en dan mochten de mensen weer gaan eten. Ze beginnen hier dan met soep gemaakt van organen (brrr). De dag er na, vandaag dus, gaan ze een heel lam op eten. Hier draait het baby schaapje al rondjes aan het spit, het ziet er best zielig uit.DSC_0137

Vandaag eet iedereen ook met familie en morgen gaan de mensen dan uit eten. Hier verwachten ze dan ook dat het gekkenhuis wordt, de mensen drinken zich dan ook helemaal vol en willen niet naar huis. Ik ben benieuwd, misschien ga ik morgen dansende Grieken zien onder invloed van Raki of Ouzo!

Vandaag heb ik mijn kamer eens opgeruimd (mocht ook echt wel eens gebeuren na 3 weken) en mijn kleren gewassen. Ik loop hier voornamelijk in een paardrijbroek en een zwart t-shirt, omdat alles snel vies wordt van het stof. Douchen is hier ook nog steeds verschrikkelijk, mijn douchekop kan ik niet ophangen en ik heb een douche gordijn. Dit betekend dus dat je met 1 hand de douchekop moet vasthouden en met je andere hand het douche gordijn probeert af te weren (dat heeft altijd een soort vreemde aantrekkingskracht). De beste oplossing hiervoor is eigenlijk gewoon in het zwembad springen, helaas is deze nog steeds heel erg koud!  Afwassen haat ik ook nog steeds. Ik heb de slechte gewoonte om het alleen af te spoelen en het dan te laten staan. Ik was dan ook alleen af als ik echt weer iets nodig heb (meestal is dat ’s ochtends vroeg -.-). Verder wordt ik ook best handig, ik heb gister zelf (ja, echt waar) een lichtbolletje verwisselt!

Waar ik wel heel erg gelukkig van wordt is het Griekse eten. Deze week was het best druk dus toen waren het ‘s avonds vaak patatjes maar soms eten we ook heerlijk uitgebreid Grieks. Je schijnt hier een soort plant(?) te hebben, Gorta en dat is de reden waarom Griekse mensen zo oud worden. Het zit vol met antioxidanten en het is heeeeeeeel vies maar wel super gezond (mam, echt iets voor jou!) Toch eet ik het braaf met heel veel citroensap.  Waar ik nog wel aan moet wennen is dat Griekse mensen met hun mond open eten *smak smak smak smak*. Dit bezorgt mij nog telkens kippenvel, ook eten ze alles met alleen een vork. Overdag eet ik ’s ochtends griekse yoghurt met musli (het is alleen zo zuur dat ik er een eetlepel suiker bij gooi om het nog een beetje lekker te maken, het gezonde is er dus al snel af) en ’s middags eigenlijk fruit en tosti. Met de kaas heb ik nog elke dag ruzie, het is heel erg jong en alles druipt tussen mn broodjes vandaan waardoor het hele apparaat EN m’n aanrecht telkens onder de smeerkaas zit, grrrr. Het schoonmaken is nog meer werk dan het maken en het opeten, niks van ‘snel ff een tosti tussendoor’ hier.

DSC_0132 DSC_0110

Met de paardjes gaat het hier erg goed, ik ben met 2 paarden voor het eerst naar buiten gegaan. Kreta is echt super mooi en het is heerlijk om met een paard een rondje te rijden. Helaas is de ene heel snel waardoor ik steeds aan de teugels moet trekken om te remmen en de andere houdt van rodeo. Hierdoor nog niet echt hele ontspannende ritjes gehad. Gelukkig doen ze het goed en ik verwacht dat ze snel met de gasten mee gaan (jammerrrrr).

De kindjes zijn me nog steeds aan het uitproberen, vooral de kleinste zit nu in de wegloopfase (correctie: weg-REN-fase). Hier heb ik nog wel moeite mee, als ze haar zin niet krijgt loopt ze weg en als ik dan boos wordt gaat ze brullen (tips?). Toch wordt ik er wel steeds handiger in en weet de meeste huilbuien nu te voorkomen! Maar.. Ik weet wel dat ik zelf voorlopig nog geen kinderen wil (pfoee)

’s avonds ben ik vaak nog erg moe, het zijn nog best drukke dagen en ben van 08:00 – 20:00 in de weer. Voor hardlopen heb ik deze week ook nog helemaal geen tijd voor gehad, helaas. Op een 1 of andere manier gaf dit me ook best veel energie. Niks is lekkerder dan rennen waarbij je het grind onder je voeten hoort knarsen, de wind door je haren voelt blazen en het zonnetje op je gezicht te voelen. Mijn doel voordat ik terug ga is naar de top kunnen rennen. Ik kan nu steeds 5 minuten en dan moet ik weer 1 minuut wandelen, bergop is hier echt zwaar. Bergafwaarts loop ik zo 45 minuten achter elkaar door (de terug weg duurt alleen een beetje lang).

Ik ben alweer 3 weken hier en het is nog steeds leuk! Stiekem denk ik er zelfs over na om werk te gaan zoeken in Chersonissos voor komende zomer, dan zie je toch weer wat anders. Ik merk wel (als ik zo min mogelijk Skype) dat de heimwee wel minder wordt. Vooral de eerste 2 weken waren het moeilijkste, toen hield ik me ook nog heel erg met thuis bezig. Ik merk nu dat het allemaal een stuk lekkerder loopt als ik alles los laat! Ik ben hier nu toch, laat ik er dan maar het leukste van maken :)

Willemina, spelletjes en frikandellen!

Heb eindelijk weer even blog tijd en zin!

Om dan gelijk even te beginnen met slecht nieuws.. Willemina. Op een ochtend werd ik wakker, wilde ik mijn schoen aan trekken en trof ik dit aan:

IMG_20140415_121321

Het vergif heeft gewerkt, ik vraag me af welk vergif haar het laatste duwtje heeft gegeven, hihi. Stiekem vond ik het wel een beetje zielig, maar ja, er zijn genoeg muizen hier en vraag me af wanneer ik Willemina 2 zal aantreffen!

De dagen beginnen nu een beetje op elkaar te lijken. Kinderen, paarden, slapen. Had deze week ook een beetje een dipje doordat ik de zon ook al even niet meer heb gezien. Het lullige is dat je de zon ziet schijnen in het dal terwijl wij in nat bewolkt weer zitten.DSC_0130Zoals hier te zien, hangen de wolken heel laag!

Zaterdag was ik vrij maar ik was zo kapot dat ik tot 1 uur heb uitgeslapen. Het gekke is dat ik hier wel genoeg slaap (van 22-8) maar het zijn best zware dagen. Ik slaap naast de stallen (eigenlijk er tussen in) en schrik nog steeds wakker omdat ik denk dat er een paard los loopt.

De meiden hebben nu 2 weken vakantie dus heb ze eigenlijk de hele dag! Ik merk dat ze nu ze niet naar school gaan, dubbel veel energie hebben. Afgelopen tijd hebben we heel veel gevoetbald (het zijn echt buitenspeel-kinderen) maar nu is tikkertje hét nieuwe spel. Het is dan wel de bedoeling dat ik constant de tikker ben en als ik ze bijna tik dan staan ze toevallig net op een ‘veilige plek’ waar ik ze niet mag tikken. De spelregels zijn in hun voordeel en veranderen ook met de minuut. Het komt er dus op neer dat ik constant achter 2 apenkoppen aanren. Ook heb ik ze annemaria koekoek geleerd, dit spelletje is vooral bij de jongste helemaal favoriet. Ze snapt niet dat je niet mag bewegen maar ze vindt het heel leuk om heel hard: ‘ANNE KOEKIEKOEKIEE, JA JIJ BENT AF’ te roepen :P. Het nadeel is wel dat ik de hele dag KOEKOEK KOEKOEK KOEKOEK hoor.

De meiden zijn me nu ook een beetje aan het uit proberen, vooral als ik zeg dat iets niet mag, het dan vooral doen. Als je dan 1 van de 2 bij hun arm grijpt dan krijg je een kwade blik en stampt ze hard op de grond, haha. Ik vind het nog wel hartstikke leuk en geen enkele dag is saai geweest. Ik dacht in het begin wel van: wat ga ik elke dag met de kinderen doen? Maar dat verzin je ter plekke wel. Van Amber kreeg ik de tip dat je jezelf ook weer kind moest gaan voelen, dan kan je het makkelijkste met ze spelen. Stiekem vind ik het nog leuk ook: kleien, kleuren, spelletjes, dansen, toneelstukjes! (Het laatste redmiddel is tractor tom of bob de bouwer aan zetten op de laptop).
Als het regent spelen we vooral restaurantje, de meiden gaan dan eten maken van klei en komen het dan bij mij serveren. (Die playdough klei geur is ook bijna niet van je handen af te krijgen, ik blijf het ruiken.) Toen het gister ook eindelijk droog werd zijn we buiten heel hard in de plassen gaan stampen en dansen op liedjes van K3!
De meiden vinden mijn make-up, sierraden en haarspeldjes ook erg interessant. Ik heb 2 bloemenhaardbandjes meegenomen (thanks iris!) en daarmee lopen ze constant rond. Ze willen telkens kijken als ik m’n make-up en haar doe, het nadeel alleen wel is dat ze me eyeliner zagen op doen en de oudste dat de volgende dag tijdens het kleuren na deed met een viltstift, ah oo..

Met de paarden gaat alles ook goed. Ik kan er 1 nu al helemaal zelfstandig rijden en bij de ander heb ik nog wat hulp nodig. Die is nog heel erg bang en gaat dan rennen als ze schrikt. Deze week ga ik kijken of ik met de braafste een rondje mee naar buiten kan, dan weet ik ook of ie lief zal zijn op een tocht. Als dat zo is dan gaat ie (helaas voor mij) met de gasten op pad.
Voor het hardlopen heb ik nu niet echt tijd, de kinderen heb ik nu van ’s ochtends vroeg tot in de middag. Dan ga ik de paarden doen en daarna is het alweer etenstijd. Omdat ze hier vrij laat eten (rond 19/20) kom ik er daarna ook niet meer aan toe. Vroeg op staan en dan een rondje gaan is natuurlijk geen optie! Gelukkig heb ik nu wel een maatje gevonden, DOODLE. Ze zit overdag vast omdat ze anders weg loopt en dan de schapen grijpt, maar die is super blij dat ze met mij een rondje op pad mag!

DSC_0108

Zondag ontvoerde Milou me om me even wat anders te laten zien dan deze berg. De Belgische gasten vonden dat ik uitgedost uitzag (die zagen me voor het eerst in normale kleren ipv. vieze paardrijkleren, dus dat gaat al snel) en wenste me een goede vangst. Toen ik zei dat ik de mannen hier erg harig vond (jaa, de baard loopt hier gelijk over in borsthaar, brrr) mocht ik haar epilady wel lenen voordat ik m mee naar huis zou nemen. Soms heb je hier hele leuke gasten waarmee je echt kunt lachen.
Maar Milou en ik zijn toen naar haar appartementje gegaan, hebben even door Cherso gewandeld  en zijn (samen met haar vriend) wat gaan eten. Dan ben je in Griekenland hè, met al die heerlijke Griekse maaltijden. Wat nemen we.. PATAT MET FRIKANDELLEN EN KAASSOUFLES. Oo en dan vooral de echte Nederlandse mayonaise niet te vergeten! Wauw, dat had ik echt gemist. Ik was die avond aan het klagen wat ik van thuis allemaal miste (chips, gehaktballen, guacamole, heksenkaas). En toen ik vanmorgen wakker werd had Milou heel lief chippies voor me gehaald (LAYS zelfs!)DSC_0127

Ik overleef het hier dus allemaal wel. Het gekke is dat mijn kamertje vannacht helemaal vertrouwd en eigen voelde. Het leek wel een beetje ‘thuis’ en niet meer een vakantiehuisje ofzo. Toch kom ik wel terug naar Nederland hoor! Alleen al voor Mama’s gehaktballen. :)

Hier nog wat jaloers makende foto’s! (als het wel mooi weer is)

IMG_20140411_040352 Snapchat-20140409013613 IMG_20140412_114041

Regen, paaseieren en huisdieren!

Nu ik terug scroll en het teruglees, is het toch een erg lang verhaal geworden. Wees voorbereid!

Ik moet toegeven dat ik hier eigenlijk niet meer weet wat voor een dag het is. Het weekend is schijnbaar weer voorbij en we hebben zelfs de maandag weer overleefd. Zoals ik vertelde in mijn laatste berichtje op de blog dat het weer hier zo mooi is, zo verschrikkelijk was het vandaag. Ik werd vanmorgen wakker en hoorde het al keihard regenen, hier werd ik natuurlijk erg blij van want tijdens het inpakken heb ik ook goed rekening gehouden met het slechte weer hier *kuch*. Terwijl ik al mijn t-shirts, hempjes en korte broeken overhoop trok, op zoek naar een warm vest, vond ik gelukkig de enige trui die ik mee had. Toen was de zoektocht naar een waterdichte jas (oo, ik ben zo goed voorbereid op reis gegaan), gelukkig had Milou (de gids) nog een extra lekkere dikke warme (waterdichte!) jas mee en die mocht ik vandaag lenen.

Er is gister een nieuwe groep gearriveerd die deze week op trektocht gaat, toen deze vanmorgen om 10.00 waren vertrokken kon ik aan de slag gaan met de jonge paarden. Vandaag kreeg ik hierbij hulp van de eigenaresse en heb ik voor het eerst op koos (naamloos) gezeten, hij was erg braaf. Verder hebben we Olympia nog gelongeerd en heb ik aan het zadel gehangen. De paarden hebben hier allemaal Griekse namen, voornamelijk namen van goden en helden. Als laatste deed ik de wat dominantere merrie, zij had er vandaag niet zo’n zin in en als cadeautje kreeg ik een heerlijke schop tegen mijn knie. Ik bekeek hem net en hij krijgt al leuke bonte kleurtjes. In dit paard gaat iets meer werk zitten maar het is wel een leuke uitdaging!

Als ik even terug denk aan het weekend dan moet ik toch wel even diep graven! Zaterdagmiddag kwamen we er achter dat we meer paarden nodig hebben voor deze week. Er is een trektocht maar er zijn ook gasten die dagtochten maken, alles mocht dus aan het werk! Dus heb ik met Milou de paarden van het weiland, beneden uit het dorp, gehaald. De paarden hier staan allemaal keurig in een stalletje maar onderweg kwamen we er een heleboel tegen (van andere eigenaren) die gewoon aan een boom gebonden zijn, dat is hier schijnbaar heel normaal. Het was een flinke klim omhoog, gelukkig had ik een paard dat graag naar boven wilde dus hij trok me de berg op. Toen ik na een flinke wandeling in mijn kamer kwam en een lekker filmpje aan het kijken was, voelde ik me opeens aangestaard..

Ik heb een huisdier en nog een brutale ook!! Hij zat op mijn bed en rende toen heel hard weg. Om eerst keihard te gillen (ja sorry) ben ik daarna naar boven gestormd. Maar ik kreeg te horen: it’s the nature overhere, it’s normal, you don’t like the nature?! There are more animals like snakes, wesels. Aaaaaaaah! Gelukkig kreeg ik een handvol vergif mee en probeer ik hem nu al een paar dagen te vermoorden. Nu ik dit typ, zie ik hem weer rennen, dat beest lijkt echt immuun voor die rommel dus mijn huismuis heb ik ook maar tot Willempie gedoopt. Stiekem doet ie niets, maar ik hoop dat ie voortaan van mijn bed afblijft.
Waar ik hier echt aan moet wennen is dat alle natuur hier (bloemen, planten, dieren) 2 keer zo groot is als in Nederland. Willempie is ook geen muisJE, hij is gewoon echt groot. Je kunt wel raden dat ik zaterdag nacht, bang voor alle slangen en beestjes, niet erg lekker geslapen heb.

Zondag was mijn vrije dag, door alle indrukken van de hele week was ik best wel moe en wilde ik heerlijk gaan uitslapen. Helaas had Milou weer een rit en werd ik wakker van de gasten die de paarden aan het opzadelen waren. Toen heb ik maar besloten om mezelf ontbijt op bed te geven (jep, nog geen mooie Griekse adonis gevonden die het voor me maakt) en ben ik the wolf of wall street gaan afkijken. Toen ben ik toch weer weggesukkeld om me daarna rot te schrikken van allemaal schreeuwende mensen. Jeeeeeej, de Nederlandse school kwam hier met 30 kinderen om een paasspeurtocht te houden en paaseieren te zoeken. Ik heb toen boven even met een stel ouders gekletst en (nadat ik verschillende au-pair banen kreeg aangeboden) naar mijn kamer liep, kwam ik erachter dat de kinderen staldeuren openmaakten. En dan nou net de deur van het liefste paard van stal die je het makkelijkste kunt pakken (NOT!!!). Ik besloot mijn hardloopkleren aan te trekken en een rondje te rennen. Ik ben hier telkens bang dat ik verdwaal, maar voor de speurtocht was nu keurig een rondje uitgezet die ik ben gaan lopen. Nou dat was me een beste tocht, geen weg, gewoon rechtstreeks door de bosjes.. ’s avonds was ik (misselijk van alles chocolade-eitjes die ik van allerlei kindjes kreeg) alsnog heel erg moe en sliep ik weer als een baksteen.

Vandaag had ik ’s middags de kinderen, we hebben ijsjesverkoper gespeeld, racewedstrijden gehouden met skateboards en driewielers, en verstoppertje gespeeld. Bij het laatste spel ging het mis en tijdens het verstoppen vonden de kinderen (in het kleuterbadje dat droog staat) een stel kikkers en babymuisjes. Deze konden er niet meer uit, het leuke was dat ik die dag ervoor verteld had over mijn huismuis. DAT WAS NATUURLIJK DE MOEDER EN DIE WAS HAAR KINDJES KWIJT!! Dus de kinderen stormden naar beneden om mijn kamer overhoop te halen om naar Willempie te zoeken (of is het nu Willemina?) en haar dan terug te brengen naar haar baby’s. Toen dit niet van mij mocht, konden we natuurlijk ook de babymuisjes vangen en naar mijn kamer brengen, dan zouden ze daar hun moeder weer vinden! *zucht* Na veel: ‘pleaaaase; alsjeblieeeeft; doe niet zo stom larissaaa; het is zo sielugggg; ahhh kom op; toe nouuu’ ging het feestje niet door voor ze.

Een middag spelen met de kinderen is gewoon zwaarder dan een rondje hardlopen. Toch wordt ik er beter in, de truc is…. Je moet denken als een moeder en alles was stuk kan gaan in de gaten houden. Bord op de rand van de tafel? Naar voren schuiven. Glas op een randje gezet? Weg halen. Tikkertje spelen? Eerst schoenen goed vast. Bellenblazen? Niet het stokje aflikken. Dit had de jongste een paar dagen geleden geprobeerd, je knippert met je ogen, en ineens zag ik haar belletjes pruttelen en heel hard haar tong afvegen met haar handen. Ah oo, gelukkig vond ze het ook heel vies en zal ze het niet snel nog een keer doen, hihi. De zusjes kunnen soms best ruzie maken en erg eigenwijs zijn, toch geniet ik er wel van! Ik kreeg vanavond toen de jongste optilde nog wel een hele dikke vieze chocopasta kus met de opmerking: jij bent echt wel lief voor mij!! (Het feit dat ze daarvoor mijn oorbellen probeerde uit te trekken vergeten we dan meteen!)

Dit was het eigenlijk wel een beetje, voordat ik een blog moet schrijven heb ik het idee dat ik niets te vertellen heb. Toch zit ik nu alweer ruim aan de 1000 woorden. Ik moet wel zeggen dat ik het leuk vind dat jullie het allemaal volgen! Bedankt ook voor de leuke reacties :)