Zeepbaan, twerking Lenny & mr. security

Zo, eindelijk even tijd om een blog te schrijven. Inmiddels ben ik hier al bijna 2 weken en draai ik al 1,5 week het programma. Wat is het hier genieten! Om als echte Nederlander maar even te beginnen, het weer.. De zon schijnt hier volop en op dit moment is het 34 graden, echter voelt het hier vele male warmer! Vorige week hebben we één avond gehad dat het heel hard begon te regenen maar dit duurde maar een uurtje. We beschikken hier helaas niet over internet maar ik vond toevallig op mijn laptop nog de foute top 100 van Q-Music. Deze hebben we aangezet en we zijn keihard gaan zingen en dansen in onze mobile home; het leuke was dat we een week later een meisje spraken en die vertelde dat toen het regende de hele ‘straat’ keihard: KOM VAN DAT DAK AF aan het meezingen was. Dit omdat onze buren (Nederlanders) onze muziek hoorden en begonnen mee te zingen, zo ging het steeds verder.

Als ik kijk naar ons team dan is het ontzettend gezellig met elkaar, er is een goede match gemaakt en lachen heel wat af. Ondanks dat we samen werken, eten, chillen en slapen met elkaar hebben we nog geen ruzie gehad. Je zit hier wel 24/7 op elkaars lip en er is niet echt een plekje om je terug te kunnen trekken. Rustig bij het zwembad liggen is er ook niet meer zo bij, de kinderen hangen dan constant om je heen omdat ze niet helemaal begrijpen dat we op dat moment niet aan het werk zijn.

Als ik kijk naar wat we de afgelopen dagen gedaan hebben dan was alles eigenlijk heel leuk. Waar ik achter ben is dat ik de minidisco dansen echt wel het allerleukste vind, gisteren avond hadden we de Lennydisco (met de mascotte) en de hele ruimte waar we stonden was vol met kinderen die super enthousiast meededen. Dan is het op dit moment nog niet eens het hoogseizoen dus ben benieuwd wat we straks nog kunnen gaan verwachten!  Het knutselen was de eerste dagen nog een beetje een chaos, onze miniclub is vrij klein waardoor we niet alle kinderen kwijt konden. Waar we in het begin voornamelijk bezig waren met het tussenproppen van stoelen, hebben we nu besloten twee shifts te gaan draaien. De spanningsboog van de kinderen is nog niet heel erg hoog dus driekwartier knutselen is eigenlijk wel lang genoeg, hierna draaien we door waardoor kinderen die er niet bij pasten ook nog driekwartier de tijd hebben om iets moois te maken.

Afgelopen week hadden we een zeephelling gemaakt waarbij we gingen buikschuiven. Tijdens het trainingsweekend hebben we geleerd dat VVV (veiligheid voortdurend voorop) het allerbelangrijkste is. We hadden de zeepbaan op het voetbalveld uitgelegd, hier lag gewoon gras maar daaronder was het een rotsgrond (die haringen gingen al zo slecht de grond in..) Waarbij Nienke en ik onze zeepglijkunsten ook even moesten showen:  nam ik een aanloop , landde ik heel soepel en elegant op mijn buik en waarbij ik helaas niet heel ver schoof. Mijn landing voelde al niet heel lekker en het resulteerde in een hele grote blauwe plek op mijn heup. VVV? Niet helemaal. We kwamen er ook achter dat we te weinig zeep hadden dus hadden we zeep van onze collega’s ‘even geleend’. Doordat we hier geen supermarkt in de buurt hebben en geen nieuwe zeep konden halen, reageren we al een paar dagen met een stalen gezicht van: ‘nee?’ op de vraag ‘wij missen onze zeep, hebben jullie deze toevallig gezien?’

Sorry Mika en Thomas, hierbij beken ik.. Helaas voor jullie begrijpen jullie deze Nederlandse blog toch niet ☺

Verder had ik hier nog een kleine aanvaring met de security guy. Dit doordat ik ’s avonds (oké, best laat) in de golfkar over de camping heb gereden en mensen dit gehoord hadden. (Ik had toestemming want we hadden hem de volgende dag nodig!!) Helaas begreep deze Franse meneer niet dat ik: 1. Hier werkte. 2.  Het gevraagd had. 3. Ik geen Frans spreek.

Dus toen wij allemaal net sliepen werd ik om 01.00 uit mijn mobile home gehaald om een verklaring te geven. Echter was deze meneer zo boos dat hij keihard begon te schreeuwen in het frans en mij van de camping wilde sturen. Toen mijn Franse collega’s (gelukkig ook Engels sprekend) mij kwamen helpen, kreeg ik van de security een time out van een halfuur op een muurtje (ik ben verdomme, 21) en mocht ik daarna weer gaan met een waarschuwing.

We hebben hier door nu wel een nieuw liedje op policeman: ‘hee mr. Security, i don’t want any trouble. I just want to ride my mini car, down to the ro-ad!’

Om even in te haken op de muziek: Nienke heeft haar ukulele mee, Jose zijn gitaar en Thomas zijn melodica en bongo’s. Helaas speel ik geen enkel instrument en ben ik helemaal niet muzikaal maar Nienke had ook haar kazoo mee, dit is eigenlijk een soort veredelde fluit, hierdoor ben ik gepromoveerd van triangel naar Kazoo.Toch is het wel leuk om te zien hoe de j(/t)ostiband elke avond optreedt.

Verder ben ik helaas te klein voor het mascottepak, mijn vingers komen tot de mouwen dus Lenny kan geen handen aan als ik het draag. Dit vind ik wel jammer doordat je in de mascottepak lekker gek kunt doen zonder dat iemand er raar van op kijkt.  Ik moet toegeven dat Nienke een ontzettend goede Lenny is, deze stuitert, twerkt en shuffelt alle kanten op. De kinderen zijn echt helemaal gek van Lenny, vooral aan zijn staart trekken is leuk!

De kindjes zijn wel echt ontzettend lief! Ik heb zelfs al mijn eerste kleurplaat ontvangen en ketting die voor mij gemaakt is (suuuuuuuuuper mooi). Wanneer wij een iets te gezellige avond met het personeel hebben gehad is het ’s ochtends best wel irritant om tijdens de miniclub steeds te moeten horen: ‘juf, juhufff’ ‘juf, ik wil een stokje’ ‘juf, heeft u nog papier’ ‘er is geen lijm’ ‘deze stift doet het niet’ ‘juf, kan je me helpen?’. (Dit is dan ook één kindje constant) Toch neem ik dit nog allemaal voor lief! Alhoewel we de minidisco CD niet meer constant draaien tijdens de miniclub, hiermee starten we en daarna gaan we over op de radio (pfoee).

Ook heb ik hier 14 julliet meegemaakt in Frankrijk, dit is voor hun een nationale feestdag. Met al het personeel gingen wij naar een dorpje in de buurt om daar het vuurwerk te zien en te ‘partyen’. Jose ging niet mee, maar Nienke was natuurlijk wel van de partij, die nu gedoopt is tot: tolkende bobbende chef. Met de auto van Thomas gingen wij op pad, die nog net niet uit elkaar valt als je over een drempel rijdt. Na het vuurwerk gingen we onderweg naar het ‘beruchte feest’. Dit bleek een zaaltje te zijn waarbij een man op accordeon speelde en de mensen aan een soort schuifelen / stijldansen deden. Onze Franse collega’s besloten buiten heel hard te gaan drinken maar Nienke en ik moesten ons wel even onderdompelen in de Franse cultuur. Dit hield voor ons in dat we heerlijk gedanst hebben met oude mannetjes die zowel onze vader als opa konden zijn. Al met al, was het leuk om even een avondje van de camping af te zijn.

Zo, dit is weer een best lange blog. Doordat ik hier niet over internet beschik  en ik de tekst moet typen, via bluetooth naar mijn telefoon moet sturen en deze dan weer moet gaan uploaden op mijn site.. Zal ik niet heel veel gaan bloggen deze zomer; toch wil ik jullie op de hoogte houden dus het zullen lange verhalen worden!

 

Mijn locatie .