Willemina, spelletjes en frikandellen!

Heb eindelijk weer even blog tijd en zin!

Om dan gelijk even te beginnen met slecht nieuws.. Willemina. Op een ochtend werd ik wakker, wilde ik mijn schoen aan trekken en trof ik dit aan:

IMG_20140415_121321

Het vergif heeft gewerkt, ik vraag me af welk vergif haar het laatste duwtje heeft gegeven, hihi. Stiekem vond ik het wel een beetje zielig, maar ja, er zijn genoeg muizen hier en vraag me af wanneer ik Willemina 2 zal aantreffen!

De dagen beginnen nu een beetje op elkaar te lijken. Kinderen, paarden, slapen. Had deze week ook een beetje een dipje doordat ik de zon ook al even niet meer heb gezien. Het lullige is dat je de zon ziet schijnen in het dal terwijl wij in nat bewolkt weer zitten.DSC_0130Zoals hier te zien, hangen de wolken heel laag!

Zaterdag was ik vrij maar ik was zo kapot dat ik tot 1 uur heb uitgeslapen. Het gekke is dat ik hier wel genoeg slaap (van 22-8) maar het zijn best zware dagen. Ik slaap naast de stallen (eigenlijk er tussen in) en schrik nog steeds wakker omdat ik denk dat er een paard los loopt.

De meiden hebben nu 2 weken vakantie dus heb ze eigenlijk de hele dag! Ik merk dat ze nu ze niet naar school gaan, dubbel veel energie hebben. Afgelopen tijd hebben we heel veel gevoetbald (het zijn echt buitenspeel-kinderen) maar nu is tikkertje hét nieuwe spel. Het is dan wel de bedoeling dat ik constant de tikker ben en als ik ze bijna tik dan staan ze toevallig net op een ‘veilige plek’ waar ik ze niet mag tikken. De spelregels zijn in hun voordeel en veranderen ook met de minuut. Het komt er dus op neer dat ik constant achter 2 apenkoppen aanren. Ook heb ik ze annemaria koekoek geleerd, dit spelletje is vooral bij de jongste helemaal favoriet. Ze snapt niet dat je niet mag bewegen maar ze vindt het heel leuk om heel hard: ‘ANNE KOEKIEKOEKIEE, JA JIJ BENT AF’ te roepen :P. Het nadeel is wel dat ik de hele dag KOEKOEK KOEKOEK KOEKOEK hoor.

De meiden zijn me nu ook een beetje aan het uit proberen, vooral als ik zeg dat iets niet mag, het dan vooral doen. Als je dan 1 van de 2 bij hun arm grijpt dan krijg je een kwade blik en stampt ze hard op de grond, haha. Ik vind het nog wel hartstikke leuk en geen enkele dag is saai geweest. Ik dacht in het begin wel van: wat ga ik elke dag met de kinderen doen? Maar dat verzin je ter plekke wel. Van Amber kreeg ik de tip dat je jezelf ook weer kind moest gaan voelen, dan kan je het makkelijkste met ze spelen. Stiekem vind ik het nog leuk ook: kleien, kleuren, spelletjes, dansen, toneelstukjes! (Het laatste redmiddel is tractor tom of bob de bouwer aan zetten op de laptop).
Als het regent spelen we vooral restaurantje, de meiden gaan dan eten maken van klei en komen het dan bij mij serveren. (Die playdough klei geur is ook bijna niet van je handen af te krijgen, ik blijf het ruiken.) Toen het gister ook eindelijk droog werd zijn we buiten heel hard in de plassen gaan stampen en dansen op liedjes van K3!
De meiden vinden mijn make-up, sierraden en haarspeldjes ook erg interessant. Ik heb 2 bloemenhaardbandjes meegenomen (thanks iris!) en daarmee lopen ze constant rond. Ze willen telkens kijken als ik m’n make-up en haar doe, het nadeel alleen wel is dat ze me eyeliner zagen op doen en de oudste dat de volgende dag tijdens het kleuren na deed met een viltstift, ah oo..

Met de paarden gaat alles ook goed. Ik kan er 1 nu al helemaal zelfstandig rijden en bij de ander heb ik nog wat hulp nodig. Die is nog heel erg bang en gaat dan rennen als ze schrikt. Deze week ga ik kijken of ik met de braafste een rondje mee naar buiten kan, dan weet ik ook of ie lief zal zijn op een tocht. Als dat zo is dan gaat ie (helaas voor mij) met de gasten op pad.
Voor het hardlopen heb ik nu niet echt tijd, de kinderen heb ik nu van ’s ochtends vroeg tot in de middag. Dan ga ik de paarden doen en daarna is het alweer etenstijd. Omdat ze hier vrij laat eten (rond 19/20) kom ik er daarna ook niet meer aan toe. Vroeg op staan en dan een rondje gaan is natuurlijk geen optie! Gelukkig heb ik nu wel een maatje gevonden, DOODLE. Ze zit overdag vast omdat ze anders weg loopt en dan de schapen grijpt, maar die is super blij dat ze met mij een rondje op pad mag!

DSC_0108

Zondag ontvoerde Milou me om me even wat anders te laten zien dan deze berg. De Belgische gasten vonden dat ik uitgedost uitzag (die zagen me voor het eerst in normale kleren ipv. vieze paardrijkleren, dus dat gaat al snel) en wenste me een goede vangst. Toen ik zei dat ik de mannen hier erg harig vond (jaa, de baard loopt hier gelijk over in borsthaar, brrr) mocht ik haar epilady wel lenen voordat ik m mee naar huis zou nemen. Soms heb je hier hele leuke gasten waarmee je echt kunt lachen.
Maar Milou en ik zijn toen naar haar appartementje gegaan, hebben even door Cherso gewandeld  en zijn (samen met haar vriend) wat gaan eten. Dan ben je in Griekenland hè, met al die heerlijke Griekse maaltijden. Wat nemen we.. PATAT MET FRIKANDELLEN EN KAASSOUFLES. Oo en dan vooral de echte Nederlandse mayonaise niet te vergeten! Wauw, dat had ik echt gemist. Ik was die avond aan het klagen wat ik van thuis allemaal miste (chips, gehaktballen, guacamole, heksenkaas). En toen ik vanmorgen wakker werd had Milou heel lief chippies voor me gehaald (LAYS zelfs!)DSC_0127

Ik overleef het hier dus allemaal wel. Het gekke is dat mijn kamertje vannacht helemaal vertrouwd en eigen voelde. Het leek wel een beetje ‘thuis’ en niet meer een vakantiehuisje ofzo. Toch kom ik wel terug naar Nederland hoor! Alleen al voor Mama’s gehaktballen. :)

Hier nog wat jaloers makende foto’s! (als het wel mooi weer is)

IMG_20140411_040352 Snapchat-20140409013613 IMG_20140412_114041

Regen, paaseieren en huisdieren!

Nu ik terug scroll en het teruglees, is het toch een erg lang verhaal geworden. Wees voorbereid!

Ik moet toegeven dat ik hier eigenlijk niet meer weet wat voor een dag het is. Het weekend is schijnbaar weer voorbij en we hebben zelfs de maandag weer overleefd. Zoals ik vertelde in mijn laatste berichtje op de blog dat het weer hier zo mooi is, zo verschrikkelijk was het vandaag. Ik werd vanmorgen wakker en hoorde het al keihard regenen, hier werd ik natuurlijk erg blij van want tijdens het inpakken heb ik ook goed rekening gehouden met het slechte weer hier *kuch*. Terwijl ik al mijn t-shirts, hempjes en korte broeken overhoop trok, op zoek naar een warm vest, vond ik gelukkig de enige trui die ik mee had. Toen was de zoektocht naar een waterdichte jas (oo, ik ben zo goed voorbereid op reis gegaan), gelukkig had Milou (de gids) nog een extra lekkere dikke warme (waterdichte!) jas mee en die mocht ik vandaag lenen.

Er is gister een nieuwe groep gearriveerd die deze week op trektocht gaat, toen deze vanmorgen om 10.00 waren vertrokken kon ik aan de slag gaan met de jonge paarden. Vandaag kreeg ik hierbij hulp van de eigenaresse en heb ik voor het eerst op koos (naamloos) gezeten, hij was erg braaf. Verder hebben we Olympia nog gelongeerd en heb ik aan het zadel gehangen. De paarden hebben hier allemaal Griekse namen, voornamelijk namen van goden en helden. Als laatste deed ik de wat dominantere merrie, zij had er vandaag niet zo’n zin in en als cadeautje kreeg ik een heerlijke schop tegen mijn knie. Ik bekeek hem net en hij krijgt al leuke bonte kleurtjes. In dit paard gaat iets meer werk zitten maar het is wel een leuke uitdaging!

Als ik even terug denk aan het weekend dan moet ik toch wel even diep graven! Zaterdagmiddag kwamen we er achter dat we meer paarden nodig hebben voor deze week. Er is een trektocht maar er zijn ook gasten die dagtochten maken, alles mocht dus aan het werk! Dus heb ik met Milou de paarden van het weiland, beneden uit het dorp, gehaald. De paarden hier staan allemaal keurig in een stalletje maar onderweg kwamen we er een heleboel tegen (van andere eigenaren) die gewoon aan een boom gebonden zijn, dat is hier schijnbaar heel normaal. Het was een flinke klim omhoog, gelukkig had ik een paard dat graag naar boven wilde dus hij trok me de berg op. Toen ik na een flinke wandeling in mijn kamer kwam en een lekker filmpje aan het kijken was, voelde ik me opeens aangestaard..

Ik heb een huisdier en nog een brutale ook!! Hij zat op mijn bed en rende toen heel hard weg. Om eerst keihard te gillen (ja sorry) ben ik daarna naar boven gestormd. Maar ik kreeg te horen: it’s the nature overhere, it’s normal, you don’t like the nature?! There are more animals like snakes, wesels. Aaaaaaaah! Gelukkig kreeg ik een handvol vergif mee en probeer ik hem nu al een paar dagen te vermoorden. Nu ik dit typ, zie ik hem weer rennen, dat beest lijkt echt immuun voor die rommel dus mijn huismuis heb ik ook maar tot Willempie gedoopt. Stiekem doet ie niets, maar ik hoop dat ie voortaan van mijn bed afblijft.
Waar ik hier echt aan moet wennen is dat alle natuur hier (bloemen, planten, dieren) 2 keer zo groot is als in Nederland. Willempie is ook geen muisJE, hij is gewoon echt groot. Je kunt wel raden dat ik zaterdag nacht, bang voor alle slangen en beestjes, niet erg lekker geslapen heb.

Zondag was mijn vrije dag, door alle indrukken van de hele week was ik best wel moe en wilde ik heerlijk gaan uitslapen. Helaas had Milou weer een rit en werd ik wakker van de gasten die de paarden aan het opzadelen waren. Toen heb ik maar besloten om mezelf ontbijt op bed te geven (jep, nog geen mooie Griekse adonis gevonden die het voor me maakt) en ben ik the wolf of wall street gaan afkijken. Toen ben ik toch weer weggesukkeld om me daarna rot te schrikken van allemaal schreeuwende mensen. Jeeeeeej, de Nederlandse school kwam hier met 30 kinderen om een paasspeurtocht te houden en paaseieren te zoeken. Ik heb toen boven even met een stel ouders gekletst en (nadat ik verschillende au-pair banen kreeg aangeboden) naar mijn kamer liep, kwam ik erachter dat de kinderen staldeuren openmaakten. En dan nou net de deur van het liefste paard van stal die je het makkelijkste kunt pakken (NOT!!!). Ik besloot mijn hardloopkleren aan te trekken en een rondje te rennen. Ik ben hier telkens bang dat ik verdwaal, maar voor de speurtocht was nu keurig een rondje uitgezet die ik ben gaan lopen. Nou dat was me een beste tocht, geen weg, gewoon rechtstreeks door de bosjes.. ’s avonds was ik (misselijk van alles chocolade-eitjes die ik van allerlei kindjes kreeg) alsnog heel erg moe en sliep ik weer als een baksteen.

Vandaag had ik ’s middags de kinderen, we hebben ijsjesverkoper gespeeld, racewedstrijden gehouden met skateboards en driewielers, en verstoppertje gespeeld. Bij het laatste spel ging het mis en tijdens het verstoppen vonden de kinderen (in het kleuterbadje dat droog staat) een stel kikkers en babymuisjes. Deze konden er niet meer uit, het leuke was dat ik die dag ervoor verteld had over mijn huismuis. DAT WAS NATUURLIJK DE MOEDER EN DIE WAS HAAR KINDJES KWIJT!! Dus de kinderen stormden naar beneden om mijn kamer overhoop te halen om naar Willempie te zoeken (of is het nu Willemina?) en haar dan terug te brengen naar haar baby’s. Toen dit niet van mij mocht, konden we natuurlijk ook de babymuisjes vangen en naar mijn kamer brengen, dan zouden ze daar hun moeder weer vinden! *zucht* Na veel: ‘pleaaaase; alsjeblieeeeft; doe niet zo stom larissaaa; het is zo sielugggg; ahhh kom op; toe nouuu’ ging het feestje niet door voor ze.

Een middag spelen met de kinderen is gewoon zwaarder dan een rondje hardlopen. Toch wordt ik er beter in, de truc is…. Je moet denken als een moeder en alles was stuk kan gaan in de gaten houden. Bord op de rand van de tafel? Naar voren schuiven. Glas op een randje gezet? Weg halen. Tikkertje spelen? Eerst schoenen goed vast. Bellenblazen? Niet het stokje aflikken. Dit had de jongste een paar dagen geleden geprobeerd, je knippert met je ogen, en ineens zag ik haar belletjes pruttelen en heel hard haar tong afvegen met haar handen. Ah oo, gelukkig vond ze het ook heel vies en zal ze het niet snel nog een keer doen, hihi. De zusjes kunnen soms best ruzie maken en erg eigenwijs zijn, toch geniet ik er wel van! Ik kreeg vanavond toen de jongste optilde nog wel een hele dikke vieze chocopasta kus met de opmerking: jij bent echt wel lief voor mij!! (Het feit dat ze daarvoor mijn oorbellen probeerde uit te trekken vergeten we dan meteen!)

Dit was het eigenlijk wel een beetje, voordat ik een blog moet schrijven heb ik het idee dat ik niets te vertellen heb. Toch zit ik nu alweer ruim aan de 1000 woorden. Ik moet wel zeggen dat ik het leuk vind dat jullie het allemaal volgen! Bedankt ook voor de leuke reacties :)

Verbrande schouders, sinaasappels en lieve paarden!

We zijn alweer 3 dagen verder sinds mijn aankomst en ik vermaak me hier prima! Het weertje is ontzettend lekker, ‘s middags is het (uit de wind) echt bikini weer. De afgelopen dagen heb ik vooral met de paarden gewerkt. Ik heb nu 5 paarden die ik dagelijks doe waarvan ze (op 1 na) allemaal een gebruiksaanwijzing hebben. De bedoeling is dat ik 2 jonge paarden zadelmak ga maken, deze moeten later in het seizoen gaan meelopen tijdens de tochten. De ene is super lief en braaf en op de ander zit best wel een kop. Toen ik haar voor de eerste keer aan het werk zette met een singel om, ging ze tot 2 keer aan toe languit liggen, apenkop! Verder is er hier een friesje die ik door ga rijden, hij is lichtelijk verwend en niet gewend aan het rijden in een bak. Deze moet gewoon weer even de basis geleerd worden, stap, draf, galop en halthouden(!!!). Verder is er een paardje die best bang is voor druk op het bit, dan gaat ie met zijn hoofd in de lucht heel hard rennen. Het is de bedoeling dat dit beestje vertrouwder raakt met mensen op zijn rug en dat ie ontspannen gaat lopen. Ook is er hier een nieuw dun paardje aangekomen waarvan we niet weten hoe oud deze is en wat ie kan. Hij is tot nu toe heel braaf en ik fitness met hem volgens een aangepast programma, hij mag eerst lekker aankomen en een beetje spieren kweken.
Wat ik wel moet toegeven is dat de paarden er hier top uit zien. Ze staan apart of in tweetallen in een stal en kunnen er zelf voor kiezen op naar buiten te lopen als zij dat willen. Ook kunnen alle paarden contact met elkaar hebben (snuffelen) want de zijkanten van de boksen zijn laag. Ze zijn lekker bespierd en zien er goed gevoed uit.

Wat ik na de paarden doe, is nu voornamelijk chillen. Ik lees boekjes in het zonnetje en rook af en toe een sigaretje met het stalmeisje dat hier werkt. Vanaf volgende week gaat oma weg en dan heb ik ‘s middags vanaf 12 uur de kinderen er bij dus moet ik zorgen dat ik daarvoor de paarden heb gedaan. De kinderen waren overigens super blij met mijn cadeautjes! Ik had kleurboeken, stiften, potloden, bellenblaas, stuiterballen en waterpistolen gekocht. Vooral het laatste speeltje was favoriet (helaas niet bij mama en oma, hihi). Ze praten naar mijn idee beter nederlands dan grieks, heb geen last van een taalbarrière gelukkig! De jongste zei vanavond al tegen me: jij bent echt een lieve meid! Hahahaha, super schattig :)

Mijn hardloopschoenen komen hier goed van pas, ik ben weer fanatiek aan het lopen. De eerste keren besloot ik eerst naar beneden te rennen (wat overigens super makkelijk ging) waardoor ik daarna ruim een half uur omhoog kon lopen (en dat valt niet mee…) Doordat ze wonen op een berg lopen de paden heel erg steil en slingerend omhoog. Mijn nieuwe tactiek is nu eerst een halfuur omhoog lopen en dan in 8 minuten naar beneden rennen, ghehe.

Het eten is hier ook heerlijk, ik eet ‘s avonds met de familie mee. Ik krijg af en toe vreemde dingen voorgeschoteld  zoals fava (‘kikkererwten-nogiets met ui, knoflook en saus; smaakte overigens naar gepureerde aardappelen met jus) en dakos (een soort brood). Maar mijn avond eten bestaat uit patatjes(!!), brood, 2 soorten groenten (salade en nog iets), vlees / kip. Ze hebben nieuwe wijnen die ze nu elke avond aan het testen zijn, ik (die nooit rode wijn lustte) doe vrolijk mee en zit nu heerlijk aan een glaasje rode wijn bij het eten. Verder ben ik in ene gek geworden op de sinaasappelen hier, thuis hebben wij altijd van die vieze, dat er van die witte velletjes aan hangen en je ze ruim een kwartier aan het ontleden bent. Als je er hier 1 pelt is ie meteen perfect ‘glad, mmmm!

Er zijn vandaag ook meerdere gasten gearriveerd en dit weekend wordt vrij druk hoorde ik. De Nederlandse school komt hier namelijk paaseieren zoeken, dat betekent 27 kinderen die hier gaan rond rennen!
Ook heb ik heerlijke zonnebrand met notenolie waardoor ik constant aan het wegrennen ben voor wespen en andere vliegen die hierop af komen, ondanks dat ik me goed in smeer verbrand je hier zo levend. Doordat er net een heerlijk windje staat heb je het niet in de gaten maar ik heb nu prachtig m’n t-shirt in m’n lichaam ge-zond.

Kortom, alles loopt hier op rolletjes en geniet heerlijk van mijn tijd hier :)

1897916_620479261368524_2064242077_n

Op de heenweg vlogen we boven de wolken, je kunt alle wolkenpluis zo zien!

10151905_620479044701879_478837353_n 10168164_620478914701892_871203685_n 6429_620478791368571_2123378562_n 10155538_620478654701918_387592434_n 10155493_620478521368598_274920100_n 10003989_620478371368613_406051532_n

734519_620478261368624_1186770973_n1269692_620474518035665_1633602348_o1535034_620472211369229_1133638577_n971222_620471958035921_571484244_n

Mijn kamer is tussen de stallen, elke ochtend hinnikt die witte heel hard naar me als ik het gordijntje open doen.

7012_620472114702572_1470870227_n

Een van de merrie’s die straks onder het zadel moet!

970666_620475601368890_1980040784_n10003925_620475478035569_1466956635_n  10172635_620475118035605_2083905652_n  1506595_620474634702320_1571354744_n

10013845_620474778035639_1729783282_n1480595_620473044702479_1873561581_n

Dit is hoe de wegen hier er uitzien.

10006976_620472384702545_76809680_n1979087_620472691369181_1478599728_o1900251_620472528035864_524515671_o

 

Bewijs dat ik hardloop met een prachtig uitzicht!

1975159_620472031369247_1770249002_n

Mooi verkleurd…

1662526_620475314702252_432964064_n

Swimmingpool!

Veilig aangekomen!

Zooo, daar gingen we vannacht. Na de moed erin gedronken te hebben in het gouden hoofd en een avondje zonder slaap, vertrokken we om 04.00 naar Schiphol. De eerste vlucht naar Athene verliep wat stroef, ik was vrij misselijk en onderweg hadden we veel last van turbulentie. Hierdoor ook helaas geen slaap kunnen pakken in het vliegtuig. Gelukkig veilig en wel aangekomen in Athene (was blij dat ik er was, haha), daar kwam ik 2 Nederlandse meiden tegen die door moesten vliegen naar Rhodos maar ook een overstap hadden van 5 uur. De koffers kwamen snel en we konden zo weer in checken bij de volgende maatschappij. Beetje koffie gedronken, filmpje gekeken, sigaretjes gerookt, geshopt en ik kon weer door vliegen naar Heraklion. In totaal vlieg je maar 20 minuten ofzo van Athene naar Heraklion dus was er zo.

Op Heraklion werd ik heel lief opgewacht met een bordje Larissa! en zo vertrokken we naar ‘huis’. Het is vanaf het vliegveld ongeveer een halfuurtje met de auto. De laatste 2 kilometers ga je over een soort geitenpad al slingerend de berg op en dan ineens, tadaaaa, paarden! Hier aangekomen kreeg ik meteen al een warm welkom van de kindjes, hihi,  de een was gevallen en die zette het keihard op een brullen. Ondanks de dikke tranen kreeg ik toch heel lief een rondleiding. Heb m’n spullen naar m’n kamertje gebracht, zijn met z’n allen gaan avondeten en ben ik gaan uitpakken. Daar kwam ik er achter dat ik al m’n blazers ben vergeten *huil*.

Mijn kamer is tussen de stallen in, heb een hele leuke lieve witte buurman die telkens hinnikt. De familie slaapt boven mij en de stallen. Wifi heb ik niet in m’n kamertje dus daarvoor moet ik naar het restaurant lopen. Ik lig nu helemaal knock-out in bed (ben al 35 uur op), het is hier nu ook vrij koud, ’s nachts is het zo’n 4 graden en ik zal morgen zien hoe het weer er overdag uit ziet. :D Heb om 08:30 afgesproken om te beginnen met de jonge paarden, ben benieuwd!

Mijn locatie .